قرارداد اجاره اتومیبل در وب‌سایت‌های ایرانی معمولاً برای کرایه دادن خودرو به‌صورت روزانه، هفتگی یا ماهانه تنظیم می‌شود. این قرارداد بین شرکت یا شخص مالک خودرو (موجر) و شخصی که خودرو را اجاره می‌کند (مستأجر) بسته می‌شود. هدف اصلی این قرارداد، تعیین شرایط قانونی و شفاف برای استفاده از خودرو است تا هم مالک و هم اجاره‌کننده از حقوق و تعهدات خود آگاه باشند و از بروز اختلافات احتمالی جلوگیری شود.

قرارداد اجاره خودرو شامل مشخصات طرفین، اطلاعات کامل خودرو، مدت اجاره، مبلغ اجاره و ودیعه، شرایط استفاده، مسئولیت‌ها در قبال خسارت و بیمه، تعهدات دو طرف، و شرایط فسخ است. این قرارداد برای اطمینان از حقوق موجر و مستأجر تنظیم می‌شود و معمولاً به‌صورت کتبی با امضای هر دو طرف ثبت می‌گردد.

برای اجاره خودرو، شرکت‌ها معمولاً چند روش ضمانتی به‌کار می‌برند تا در صورت بروز خسارت یا تخلف، بتوانند از حقوق خود دفاع کنند. رایج‌ترین روش‌های ضمانت خودروهای کرایه‌ای عبارت‌اند از:

• ودیعه نقدی (دپوزیت): مبلغی بین چند میلیون تا ده‌ها میلیون تومان به‌صورت امانت از مستأجر گرفته می‌شود و پس از پایان قرارداد و در صورت نبود خسارت، به‌طور کامل بازگردانده می‌شود.
• چک یا سفته ضمانت: معمولاً به‌جای ودیعه یا همراه آن، یک یا چند فقره چک یا سفته به‌عنوان تضمین دریافت می‌شود که در صورت بروز خسارت، شرکت می‌تواند از آن استفاده کند.
• کپی مدارک شناسایی و گواهینامه: برای احراز هویت و پیگیری‌های احتمالی، از مستأجر کپی کارت ملی و گواهینامه رانندگی دریافت می‌شود.
• بیمه خودرو: خودروها معمولاً بیمه شخص ثالث و گاهی بیمه بدنه دارند، اما در صورت سهل‌انگاری مستأجر یا عدم رعایت شرایط بیمه، خسارت به عهده او خواهد بود.

اتباع ایرانی برای اجاره خودرو باید حداقل ۱۸ سال سن داشته باشند، گواهینامه معتبر رانندگی ارائه دهند، و مدارک شناسایی مثل کارت ملی یا شناسنامه را همراه داشته باشند. همچنین معمولاً نیاز است یک چک یا سفته به‌عنوان ضمانت بدهند یا مبلغی را به‌صورت ودیعه نقدی پرداخت کنند.

شرکت‌های اجاره‌دهنده ممکن است بسته به نوع خودرو، وضعیت مالی فرد، یا مدت زمان اجاره، مدارک یا ضمانت‌های بیشتری درخواست کنند. در صورت اجاره خودروی لوکس یا بدون راننده، شرایط سخت‌گیرانه‌تر است و معمولاً بررسی سابقه یا اعتبار اجاره‌کننده نیز انجام می‌شود.

برای اتباع خارجی (مثل گردشگران یا مهاجران)، شرایط اجاره خودرو کمی متفاوت و معمولاً سخت‌گیرانه‌تر از اتباع ایرانی است. آن‌ها باید پاسپورت معتبر، ویزای معتبر (یا کارت اقامت)، گواهینامه بین‌المللی یا گواهینامه معتبر کشور خود (که قابل استفاده در ایران باشد) ارائه دهند.

همچنین معمولاً نیاز به پرداخت ودیعه نقدی بالاتر دارند و برخی شرکت‌ها ممکن است فقط به شرط همراه بودن راننده ایرانی یا راننده شرکت خودرو را اجاره دهند. در بعضی موارد، اجاره خودرو بدون راننده برای اتباع خارجی ممکن است فقط در صورتی انجام شود که شخص دارای اقامت بلندمدت یا سابقه اجاره قبلی باشد.

در صورت تصادف با خودروی اجاره‌ای، نحوه پرداخت خسارت بستگی به نوع بیمه خودرو، میزان تقصیر مستأجر و شرایط مندرج در قرارداد دارد. اگر خودرو فقط بیمه شخص ثالث داشته باشد، خسارت بدنه به عهده مستأجر است. اما اگر بیمه بدنه یا بیمه کامل داشته باشد، بخشی از خسارت توسط بیمه پرداخت می‌شود و مستأجر فقط فرانشیز را می‌پردازد (مثلاً درصدی از کل خسارت یا سقف معینی از هزینه‌ها).

اگر تصادف در اثر تخلف راننده یا سهل‌انگاری (مثلاً رانندگی در حالت مستی یا خارج از محدوده مجاز) رخ داده باشد، شرکت بیمه ممکن است از پرداخت خسارت خودداری کند و تمام هزینه‌ها به عهده مستأجر باشد. معمولاً شرکت اجاره‌دهنده بعد از بررسی گزارش پلیس، برآورد خسارت می‌کند و مبلغ آن را از ودیعه یا ضمانت کسر می‌نماید.